|
نوشته شده توسط مدیر فنی سایت
|
|
پنجشنبه ، 30 فروردين 1386 ، 10:36 |
|
كودكان تا سن پنج سالگي بطور طبيعي هالهها را ميبينند. نوزادان هر گاه با شخصي روبرو ميشوند، اغلب بالاي سر او را نگاه ميكنند.
اگر رنگ هالهاي را كه بالاي سر آن شخص ميبينند، دوست نداشته باشند، يا اگر اين رنگ با رنگ هاله والدينشان خيلي متفاوت باشد، گريه ميكنند؛ اهميتي ندارد كه آن شخص چقدر خندهرو باشد.
كودكان هالههايي بسيار تميز و قويتر از اكثر بزرگسالان دارند، زيرا بزرگسالان معمولاً اسير دنياي مادي هستند و فطرت خود را با چيزهاي سطحي سركوب ميكنند. وقتي من به پسر 12 سالهام ياد دادم كه هالهي خود را ببيند، او به من گفت كه وقتي كوچك بود اكثر اوقات ميتوانست هالهها را ببيند، اما هيچ كس به اين توانايي او توجه نكرده بود. بنابراين او فكر كرده بود كه اين موضوع اهميتي ندارد و احتمالاً اشكالي در بينايي او وجود دارد. نظير اين داستان زياد اتفاق ميافتد. به نظر من بچهها بايد ديدن و تفسير هالهها را ياد بگيرند. در اين صورت آنها اين توانايي خدادادي را از دست نخواهند داد.
مآخذ: کتاب دانشکده متافیزیک کی آرا، تآلیف مطلب برازنده، انتشارات کوشامهر
Reference: Dr. Motaleb Barazandeh, Chiara College of Metaphysics, Kushamehr publications, 1381
|